دست هایت

دست های مان را که گرم بفشاریم

پر میشویم ازهم

با فنجانی قهوه

که رو به روی مان

فال با هم بودن می گیرد 

وگرمی دست های تو 

با نگاهی که در چشمان نجیبت پیداست

وجود سرد مرا 

گرم نگه می دارد 

 

×××××

سمیرا رحمانی

/ 1 نظر / 8 بازدید
حسين صداقتى

درود سميراى عزيز ناب بمانى شاعر